De Boeman - De
stervende zwaan
“Government is not the solution to our problem
Government is the problem…”
Zie de Stervende Zwaan, ‘auf der Bahnhof’ staan.
‘n Blikkie bier in de hand en z’n tanden vergaan.
Ik zie de andere kant van de maatschappij.
Op zoek naar realiteit loop ik mezelf voorbij.
Hier ‘t levende bewijs dat rap ook gevoelig kan zijn…
En doel heeft: je te wijzen op de feiten, over hoe ‘t zou zijn…
‘t zou voelen…de pijn verlaten te zijn door de mensen die lief je had.
De tyfus kan krijgen van vrienden die je niet had…
En misschien is het overbodig en weet je het allemaal wel,
maar ik vind ‘t nu eenmaal nodig, ‘t wordt te weinig verteld!
In de kranten lees ik alleen maar wat ‘n ander voor mij heeft gezien…
En op de televisie zie ik alleen maar wat ‘n ander wil dat ik zie…
Kijk, en dat wil ik dus niet…wat ik wil is een eigen visie creëren
en met m’n eigen ogen zien hoe de mensen ‘naast ons’ creperen…
op straat… hoe gaat ‘t met ze? Praat je wel ‘s met ze?
En kijk me aan en zeg me: zie je ze inderdaad wel als mensen…..?
Ik heb ‘t over zwervers…mensen zonder dak…
en al die junkies in je stad, die je behandeld als kak!
En ook al is ‘t eigen schuld, dat wil niet zeggen dat je zomaar
mensen in de kou moet laten staan, waar zijn je SOVA….?
Zie de stervende zwaan, ‘auf der Bahnhof’ staan.
‘n Blikkie bier in de hand en z’n tanden vergaan.
Ik zie de andere kant van de maatschappij.
Op zoek naar realiteit loop ik mezelf voorbij.
...eh Yo, ik weet niet hoe het met jou zit…maar wat ik voel…
Als ik iemand zie die op de straat in de kou zit, dan wordt ik koel…
In je winkels een lastpak, niet welkom bij je glasbak,
je zegt dan wel sociaal te zijn, maar wil niet dat ‘ie je vastpakt…
“Tyfus op, zatlap! Ik heb m’n eigen sores
en ik wil niet altijd weer die van ‘n ander aanhoren…”
Geboren in een krot van ‘n pand in ‘n land vol genot
voor diegenen met verstand in hun kop…
En beland in de goot, alleen voor hun makkers niet dood…
Een koppie soep, ‘n sneetje brood…verder komen ze nooit…
Een dikke pluim voor het Leger des Heils, inloop-tehuizen
waar niemand alleen staat en je op ‘n schouder kan huilen!
Waar respect voor De Mens geen wens is, maar ‘n feit
en potentie wordt gezien en ook de menselijkheid!
En ook al is ‘t eigen schuld, dat wil niet zeggen dat ze nooit
‘s de warmte mogen voelen waarmee wij zijn doodgegooid!
Zie de stervende zwaan, ‘auf der Bahnhof’ staan.
‘n Blikkie bier in de hand en z’n tanden vergaan.
Ik zie de andere kant van de maatschappij.
Op zoek naar realiteit loop ik mezelf voorbij.
Denk daar maar eens over na…
als je ‘t over de straat hebt, punk…
je weet niet waar je over praat…
- Terug
naar overzicht